wushu

Benefit system Ok system Polska

shaolin

Motto dnia :

"Zagubiony pogrąża się jeszcze bardziej, jeśli nie szuka przewodnika"

Program nauczania

Shaolin Kung - Fu

Na program nauczania w tej grupie składają się głównie techniki pochodzące z tradycyjnego nurtu SHAOLIN. To także specyficzne metody treningowe oraz koncepcje prowadzenia walki. Początkowo stylem wiodącym był SHAOLIN CHANG CHUAN według mistrza Yang Jwing-Minga oraz inne techniki nauczane przez Krzysztofa Turka i Romana Lichacza. Z czasem doszły elementy wprowadzone przez mistrza Liu Yunpenga i innych mistrzów. Oprócz technik walki treningi zawierają w sobie także ćwiczenia oddechowo-medytacyjne i zdrowotne (Qigong, Yang Tai Chi Chuan). Wraz ze wzrostem poziomu zaawansowania dochodzą także elementy sportowej walki SANDA.

W ogólnym zarysie program nauczania w sekcji SHAOLIN obejmuje:

  • naukę pełnego repertuaru technik (wykonywanych w sposób charakterystyczny dla naszego stylu), na który składają się: postawy, sposoby poruszania, bloki, uniki, zasłony, ciosy, kopnięcia, rzuty, podcięcia i obalenia oraz dźwignie;
  • naukę praktycznego zastosowania poznanych technik w walce sportowej i samoobronie;
  • tradycyjne formy ręczne;
  • naukę posługiwania się tradycyjną chińską bronią - m.in. szabla północna i południowa, miecz, kij, włócznia, halabarda, sztylety;
  • układy podwójne - Duilian (tzw. set-sparing) - czyli układane walki wykonywane z bronią lub bez;
  • naukę elementów sportowej walki full-contact (SANDA);
  • poprawę sprawności fizycznej i ogólnego stanu zdrowia poprzez rozwijanie wszystkich cech motorycznych takich jak: szybkość, siła, gibkość, wytrzymałość i koordynacja ruchowa;
  • rozwijanie energii wewnętrznej;

Nauka rozpoczyna się od poznania podstawowych bloków, uderzeń i kopnięć wykonywanych w określonych pozycjach w miejscu lub w ruchu. Z czasem techniki te łączone są w coraz to bardziej zaawansowane sekwencje. Już od samego początku podczas ćwiczeń z partnerem uczy się zastosowań poznanych technik w samoobronie lub w walce sportowej. Pod koniec pierwszego roku nauki wprowadzane są już elementy walki kijem (forma Chi Mei Gun) oraz podstawy posługiwania się pałkami i nożem. Kolejne lata to bardziej zaawansowany materiał techniczny, nowe formy ręczne i nowe rodzaje broni. To także ciągłe powtarzanie już znanych elementów oraz coraz większa ilość elementów SANDA/SANSHOU.

W ciągu ostatnich kilkunastu lat w nauczanym materiale znalazły się także elementy zaczerpnięte z innych sztuk walki. Chodzi mianowicie o walkę z użyciem pałek i noża (filipińskie systemy Kali, Arnis, Eskrima, Doce Pares) oraz tak popularne ostatnio elementy walki w parterze.

Fascynacja filipińskimi sztukami walki wzięła się stąd, że niestety w niektórych szkołach trening z bronią ogranicza się często głównie do nauki form. W naszej Szkole oprócz form staramy się jednocześnie nauczać zastosowań poszczególnych ruchów i walki daną bronią. Dlatego też uczymy się walki pałkami i nożem, odnajdując przy okazji wiele wspólnych cech, ruchów i zastosowań z bronią chińską.

Co zaś się tyczy technik parterowych, to każdy kto choć kilka razy walczył wie, że prawie każda walka wcześniej czy później dochodzi do momentu zwarcia, a nawet walki w parterze. Niestety chińskie systemy najczęściej nie zawierają w sobie zbyt wielu takich elementów, niektóre nawet nie mają ich w ogóle. Przy tak rosnącej popularności "parterowych" sztuk walki zupełna nie znajomość tych technik może się kiedyś skończyć bardzo przykrym rozczarowaniem przy konfrontacji z tak wyszkolonym zawodnikiem. Dlatego też dołączyliśmy do nauczanego materiału niektóre, wybrane elementy walki w parterze, które stały się ciekawym uzupełnieniem treningów.

Jednak zarówno elementy systemów filipińskich, jak i techniki parterowe to niewielki procent nauczanego materiału, który w głównej mierze pochodzi z chińskiego Kung Fu i które wciąż jest naszą główną pasją.

Ponadto chcemy tu zaznaczyć, że nie zajmujemy się nauką sportowej odmiany Wushu. Charakteryzuje się ona dużą ilością elementów akrobatycznych wymagających od ćwiczących wyjątkowej sprawności fizycznej. Opanowanie form sportowych Wushu na odpowiednio wysokim poziomie wymaga wieloletniego, wyspecjalizowanego treningu, który jednak nie przynosi żadnych korzyści z punktu widzenia sztuk walki. Dzieje się tak, iż techniki zawarte w układach sportowych na skutek odpowiedniej selekcji oraz zmiany sposobu wykonywania niemal zupełnie zatraciły swój charakter bojowy. Formy sportowe stały się obecnie bardziej kryterium do oceny sprawności zawodników niż sztuką walki.

wushu

Dołącz do nas na Facebooku

dołącz do nas na facebooku

kung fu


Benefit system

Polski Związek Wushu

Należymy do Polskiego Związku Wushu

dziś mamy 19-07-2018
czwartek
trening:
SANDA
19.00